Fig. 1. Vooraanzicht (noord) 2022 (Foto: Google Maps)

In 1855 kochten Marrigje en Jacob Harms van der Linde (broer en zus) een stuk bouwland in het “Molenblok” en bouwden daar een huis op. In 1857 trouwde Marrigje met Teunis Egberts Souman en werd zij alleen eigenaar. Marrigje overleed in 1887 en Teunis in 1899.

In 1900 werd zoon Egbert Teunis Souman de nieuwe eigenaar. Hij trouwde met Jansje Hendriks Giesen. Naast de boerderij stond toen al een bergplaats met hooiberg en achter de boerderij een (varkens?-)schuur (zie fig. 2).

In 1903 werd de muur van het woonhuis aan de oostzijde ca een meter naar buiten geplaatst en werd hier een raam ingezet. In 1910 werd de muur aan de westzijde van woonhuis en schuur nieuw opgemetseld en een stuk naar buiten verplaatst. Daarbij werd die buitenmuur ook een stukje verhoogd en werden de mestdeurtjes in de zijmuur vervangen door raampjes (zie fig. 3).

In 1910 werd tevens de oude schuur achter de boerderij afgebroken om ruimte te maken voor een verlenging van de veestal langs de westzijde van de boerderij. Ook werd verder naar achteren op het erf een nieuwe (varkens-?)schuur gebouwd (zie fig. 3). Het is waarschijnlijk dat bij deze verbouwing ook een klein raam in de voorgevel boven de kelder werd vervangen door een groot zesruits schuifraam, waardoor het huidige vooraanzicht ontstond (zie fig. 1).

Egbert overleed in 1915, terwijl Jansje al eerder overleed. De boerderij kwam in 1921 op naam van zoon Hendrik Egberts Souman. Hendrik trouwde met Lammigje Jansen Drok. Registreerden al zijn voorgangers als “landbouwer”, Hendrik registreert als “veehouder”, wat de trend in de regio weergeeft van de overgang van het oorspronkelijk gemengde bedrijf naar een meer gespecialiseerde veehouderij. Waarschijnlijk liet Hendrik de gierkelder naast de boerderij aanleggen.

In 1939 verkocht Souman de boerderij aan Hendrik Alberts Tuin en diens vrouw Lubbigje van Benthem (zittend in het midden van foto 4, omringd door hun kinderen). Hendrik overleed al een paar jaar later (in 1942), waardoor de boerderij op naam van Lubbigje en de 8 kinderen kwam en  Lubbigje samen met de kinderen de boerderij moest voortzetten (zie fig. 4).

Na het overlijden van Lubbigje in 1956 werd zoon Jan Hendriks Tuin in 1957 de eigenaar van Schaarweg 22 en in datzelfde jaar trouwde hij met Jantje Slot. In 1963 werd het stookhok tot keuken verbouwd (zie fig. 5) en werd de deel door een brandmuur van het bedrijfsgedeelte gescheiden.

Op de zolder werden slaapkamers gemaakt. Het tongewelf van de kelder -onder de kamer aan de westzijde met ingang aan de deel- werd verwijderd, evenals de bedsteden die daar boven lagen (maar de deurenwand van de bedsteden werden voor een kastruimte hergebruikt). Ook de muren van de gang werden grotendeels weggebroken, van de gang rest nu slechts een kast.

In 1978 werd aan de achterzijde van de boerderij nu ook aan de oostzijde een stuk aangebouwd, maar dit keer niet met rieten kap, maar afgedekt met golfplaten. Deze uitbouw maakte het mogelijk om een tweede rij stallen voor het vee in de boerderij te maken. In 1988 werd een mestsilo neergezet.

In 1992 namen Annie Tuin en haar man Piet Roskam de boerderij over van haar ouders (zie fig. 6 voor de dan bestaande situatie). In 1995 werd een nieuwe varkensstal gebouwd, die in 2001 werd vergroot en gemoderniseerd in verband met de milieueisen. In 1998 werd een jongveestal en machineberging gebouwd opzij van de boerderij. In 2006 werd deze vergroot en omgebouwd tot een ligboxenstal met melkkamer. In 2010 werd een nieuwe machineberging gebouwd (nu in gebruik voor rietopslag) (zie fig. 7).

In 2016 stopten Piet en Annie met de melkveehouderij en kwam de nadruk te liggen op de varkens, kalveropfok en rietteelt.